The world belongs to God
The earth and all its people
How good and lovely it is
To live together in unity
Love and faith come together
Justice and peace join hands
Song “God with us”
https://youtu.be/udJjT-LMnIs
We say the Lords Prayer in our own language
Reflection on Matthew 15v21-28
The first part of the passage is about things that defile you-make you unclean. The Jews had long lists of foods you couldn't eat. Pharisees were religious Jews who practiced ritual purification. They refused to eat food from the market because it had been contaminated by unclean hands. Some Christians today feel the same about Sikh, Hindu, Muslim and Buddhist foods.
The Jews of Jesus day observed many other traditions which included even the washing of beds. There is a difference today between Orthodox Jews who still keep some of the laws and Liberal Jews who dont.
The Pharisees and Scribes question Jesus in order to trap him out. They refer to the traditions of the elders. Jesus sees them as hypocrites, grasping and perverting their traditions. They get out of laws concerning their parents who they are supposed to honour by deception. The funds, denied to the parent, can be accessed by the son. The Pharisees have given greater weight to their traditions than to God's law.
Jesus then moves his attention from the Pharisees to the crowd, from specific arguments to parables. Spiritual defilement is not caused by contamination from unwashed hands or anything, eg. contact with a dead body, or bodily fluids, foods, HIV.
Jesus is not actually demolishing the purity code in Leviticus 15, nor the image of purity required of God's people as illustrated in the food laws, but rather the foolish notion that a person can, by the careful observance of external purity law, be declared holy. It's what comes from within that defiles us. The food that you put into your mouth doesn't make you unclean and unfit to worship God.
Taken literally, Jesus is saying that food dosen't defile us. The disciples come to Jesus privately for an explanation of the riddle because of course his interpretation was an offence to legalism, to the Pharisees. Jesus declared all foods clean. Purity is a matter of the heart/mind. Evil thoughts - greed, covetousness with a sexual connotation, lust, lewdness, indecency, envy, jealousy, foolishness, stupidity come from within us. They and our actions, defile us.
In the following chapters Jesus engages with Gentiles on the issue of holiness but here Jesus engagement is with Israel's religious elite. The burning issue of table fellowship between Jewish believers and Gentile believers is in the background. Table fellowship is not possible where people are judged on the ground of a breach in holiness.
The next story shifts the focus to Jesus' ministry in Israel. Jesus left Galilee, and went to the border district of Tyre and Sidon. Possibly the woman lived in the border region and came out of her home to meet Jesus. Jesus keeps silent and the disciples ask that she be sent away.
He answered her that he had come to save the lost sheep of Israel, lost in the sense of perishing .
The woman came and knelt before him. He said Is it right to deprive the children and toss it to the dogs, probably a house dog in contrast to a street dog. The imagery here is of children = Jews, and dogs = Gentiles. Jews viewed Gentiles as dogs.
The woman disagrees with what Jesus has said, explaining that actually the dogs do get to eat, the scraps that fall from the table. Jesus is challenged and delighted by her faith. Your request will be granted he said. From that hour, her daughter was healed.
This story is extremely important in that it heralds a change. The Pharisees are defective in their understanding of their written holy tradition and offended by the conduct of Jesus and his disciples. The focus has moved to someone outside Israel, a pagan woman, a descendant of the ancient enemies of Israel. No one is outside of Gods love or excluded from the household of God.
Song “Come thou fount”
https://youtu.be/EYrTqBioaZ4
ou passing on the keys of Gods house to?
The blessing of God be upon you
On those you love and those you meet
This day and forevermore. Amen
With thanks to the Iona Community adapted
O mundo pertence a Deus
A terra e todos os seus habitantes
Como é bom e amável
Viver juntos em unidade
Amor e fé se unem
Justiça e paz se dão de mãos
Música "Deus conosco" https://youtu.be/udJjT-LMnIs
Recitamos a Oração do Senhor em nossa própria língua
Reflexão sobre Mateus 15:21-28
A primeira parte da passagem fala sobre coisas que nos contaminam - que nos tornam impuros. Os judeus tinham longas listas de alimentos que não podiam comer. Os fariseus eram judeus religiosos que praticavam a purificação ritual. Eles se recusavam a comer alimentos do mercado porque tinham sido contaminados por mãos impuras. Alguns cristãos hoje sentem o mesmo em relação aos alimentos sikhs, hindus, muçulmanos e budistas.
Os judeus da época de Jesus observavam muitas outras tradições, que incluíam até mesmo a lavagem das camas. Há uma diferença hoje entre os judeus ortodoxos, que ainda mantêm algumas das leis, e os judeus liberais, que não as mantêm.
Os fariseus e escribas questionam Jesus para o encurralar. Recorrem às tradições dos anciãos. Jesus os vê como hipócritas, agarrando-se e pervertendo suas tradições. Eles se esquivam das leis relativas aos seus pais, a quem deveriam honrar, por meio do engano. Os bens, negados aos pais, podem ser acessados pelo filho. Os fariseus deram mais importância às suas tradições do que à lei de Deus.
Jesus então desvia sua atenção dos fariseus para a multidão, dos argumentos específicos para as parábolas. A impureza espiritual não é causada pela contaminação por mãos não lavadas ou qualquer outra coisa, como contato com um cadáver, fluidos corporais, alimentos ou HIV.
Jesus não está, na verdade, demolindo o código de pureza em Levítico 15, nem a imagem de pureza exigida do povo de Deus, ilustrada nas leis alimentares, mas sim a noção tola de que uma pessoa pode, pela observância cuidadosa da lei de pureza externa, ser declarada santa. É o que vem de dentro que nos desafia. O alimento que você coloca na boca não o torna impuro e inapto para adorar a Deus.
Legicamente, Jesus está dizendo que o alimento não nos contamina. Os discípulos foram até Jesus em particular para obter uma explicação do enigma, pois, é claro, sua interpretação era uma ofensa ao legalismo, aos fariseus. Jesus declarou que todos os alimentos são puros. A pureza é uma questão do coração/mente. Pensamentos malignos — ganância, cobiça com conotação sexual, luxúria, lascívia, indecência, inveja, ciúme, insensatez, estupidez — vêm de dentro de nós. Eles, e nossas ações, nos contaminam.
Nos capítulos seguintes, Jesus dialoga com os gentios sobre a questão da santidade, mas aqui ele se dirige à elite religiosa de Israel. A questão crucial da comunhão à mesa entre crentes judeus e gentios está em segundo plano. A comunhão à mesa não é possível onde as pessoas são julgadas por uma suposta transgressão da santidade.
A próxima narrativa muda o foco para o ministério de Jesus em Israel. Jesus saiu da Galileia e foi para a região fronteiriça de Tiro e Sidom. Possivelmente, a mulher morava na região fronteiriça e saiu de casa para encontrar Jesus. Jesus permaneceu em silêncio e os discípulos pediram que ela fosse embora.
Ele respondeu que viera para salvar as ovelhas perdidas de Israel, perdidas no sentido de perecerem.
A mulher aproximou-se e ajoelhou-se diante dele. Ele perguntou: "É justo privar os filhos e jogar a comida aos cachorros?", provavelmente um cachorro doméstico, em contraste com um cachorro de rua. A imagem aqui é de crianças = judeus e cachorros = gentios. Os judeus viam os gentios como cachorros.
A mulher discordou do que Jesus disse, explicando que, na verdade, os cachorros comiam as sobras que caíam da mesa. Jesus ficou impressionado e encantado com a fé dela. "Seu pedido será atendido", disse ele. Daquele momento em diante, a filha dela foi curada.
Essa história é extremamente importante porque anuncia uma mudança. Os fariseus têm uma compreensão falha da sua sagrada tradição escrita e se sentem ofendidos pela conduta de Jesus e seus discípulos. O foco se deslocou para alguém de fora de Israel, uma mulher pagã, descendente dos antigos inimigos de Israel. Ninguém está fora do amor de Deus ou excluído da família de Deus.
Música "Come thou found"
https://youtu.be/EYrTqBioaZ4
Para quem você está passando as chaves da casa de Deus?
Que a bênção de Deus esteja sobre você
Sobre aqueles que você ama e aqueles que você encontra
Hoje e para sempre. Amém
世界屬於上帝
大地和其上的居民
何等美好，何等可愛
彼此和睦相處
愛與信合而為一
公義與和平攜手同行
歌曲《上帝與我們同在》https://youtu.be/udJjT-LMnIs
我們用自己的語言誦讀主禱文
馬太福音15:21-28反思
這段經文的前半部講的是那些會玷污你的事物──使你變得不潔淨。猶太人列出了一長串不能吃的食物。法利賽人是虔誠的猶太人，他們遵守潔淨禮儀。他們拒絕食用市面上的食物，因為這些食物可能被不潔的手污染了。今天，一些基督徒對錫克教、印度教、伊斯蘭教和佛教的食物也有同樣的看法。
耶穌時代的猶太人也遵守許多其他傳統，甚至包括洗床。如今，正統猶太教徒和自由派猶太教徒之間存在著差異。正統派猶太教徒仍然遵守一些律法，而自由派猶太教徒則不遵守這些律法。
法利賽人和文士盤問耶穌，試圖引誘他上鉤。他們援引長老的傳統。耶穌認為他們是偽君子，他們抓住並歪曲自己的傳統。他們用欺騙的手段逃避了本應孝敬父母的律法。父母被剝奪的財產，兒子卻可以隨意支配。法利賽人將他們的傳統看得比上帝的律法更重要。
隨後，耶穌將注意力從法利賽人轉移到眾人身上，從具體的論證轉向比喻。屬靈的污穢並非源自於未洗淨的手或其他任何污染，例如接觸屍體、體液、食物或愛滋病毒。
耶穌並非真的要推翻利未記15章中的潔淨律法，也不是要否定上帝子民在飲食律法中所應有的潔淨形象，而是要駁斥那種認為人只要恪守外在的潔淨律法就能被宣告為聖潔的愚昧觀念。真正使我們受制於此的是內心的污穢。你吃進嘴裡的食物並不會使你變得不潔淨，使你不配敬拜上帝。
從字面上理解，耶穌的意思是食物本身不會玷污我們。門徒私下問耶穌這個謎語，因為他的解釋顯然冒犯了律法主義，也冒犯了法利賽人。耶穌宣告所有的食物都是潔淨的。潔淨關乎內心。邪惡的念頭──貪婪、帶有性意味的貪婪、淫欲、猥褻、不雅、嫉妒、愚昧、愚蠢──都源自於我們內心。這些念頭以及我們的行為，都會玷污我們。
在接下來的章節中，耶穌與外邦人探討聖潔的問題，但在這裡，耶穌與以色列的宗教菁英對話。猶太信徒和外邦信徒之間餐桌團契的棘手問題在此隱約可見。如果人們因違背聖潔而被審判，那麼餐桌團契便無從談起。
接下來的故事將焦點轉移到耶穌在以色列的服事。耶穌離開加利利，前往提拉和西頓的邊境地區。這位婦人可能住在邊境地區，她從家中出來迎接耶穌。耶穌沉默不語，門徒們便請求打發她離開。
耶穌回答說，他來是為了拯救以色列迷失的羊，這裡的「迷失」指的是瀕臨滅亡。
婦人來到耶穌面前，跪在他面前。耶穌說：「把兒女丟棄，丟給狗吃，這樣合理嗎？」這裡所說的狗很可能是家犬，而非流浪狗。這裡的意像是：孩子=猶太人，狗=外邦人。猶太人視外邦人如同狗。
這位婦人不同意耶穌的說法，她解釋說，其實狗也會去吃掉桌上掉下來的碎屑。耶穌被她的信心所震撼，也為之欣喜。他說：「你的請求必蒙應允。」從那時起，她的女兒就痊癒了。
這個故事極為重要，因為它預示著一種改變。法利賽人對他們所記載的聖典的理解有缺陷，並且對耶穌和門徒的行為感到冒犯。他們的焦點轉移到了以色列以外的人身上——一個異教婦人，一個以色列古代敵人的後裔。沒有人被排除在上帝的愛之外，也沒有人被拒於上帝的家之外。
歌曲《來吧，你找到了》https://youtu.be/EYrTqBioaZ4
你會把上帝家的鑰匙傳給誰呢？
願上帝祝福你
祝福你所愛的人和你所遇到的人
從今天直到永遠。阿門
感謝愛奧那社區改編
Le monde appartient à Dieu
La terre et tous ses habitants
Qu'il est bon et beau
De vivre ensemble dans l'unité
L'amour et la foi s'unissent
La justice et la paix se rejoignent
Chant « Dieu avec nous » https://youtu.be/udJjT-LMnIs
Nous récitons le Notre Père dans notre langue
Réflexion sur Matthieu 15,21-28
La première partie du passage parle de ce qui nous souille, nous rend impurs. Les Juifs avaient de longues listes d'aliments interdits. Les pharisiens étaient des Juifs religieux qui pratiquaient la purification rituelle. Ils refusaient de manger des aliments du marché, car ils les considéraient comme contaminés par des mains impures. Certains chrétiens aujourd'hui ont la même opinion concernant les aliments sikhs, hindous, musulmans et bouddhistes.
Les Juifs du temps de Jésus observaient de nombreuses autres traditions, y compris le lavage des lits. Il existe aujourd'hui une différence entre les Juifs orthodoxes, qui conservent certaines lois, et les Juifs libéraux, qui ne les suivent pas.
Les pharisiens et les scribes interrogent Jésus pour le piéger. Ils invoquent les traditions des anciens. Jésus les perçoit comme des hypocrites, s'accrochant à leurs traditions et les pervertissant. Ils se soustraient aux lois concernant leurs parents, qu'ils sont censés honorer, par la ruse. Les biens, refusés aux parents, sont accessibles au fils. Les pharisiens accordent plus d'importance à leurs traditions qu'à la loi de Dieu.
Jésus déplace alors son attention des pharisiens vers la foule, des arguments précis aux paraboles. La souillure spirituelle ne provient pas d'une contamination par des mains non lavées ou par quoi que ce soit d'autre, comme le contact avec un cadavre, des fluides corporels, des aliments ou le VIH.
Jésus ne réfute pas à proprement parler le code de pureté du Lévitique 15, ni l'idéal de pureté exigé du peuple de Dieu tel qu'illustré par les lois alimentaires, mais plutôt l'idée absurde qu'une personne puisse être déclarée sainte par la simple observance scrupuleuse des lois de pureté extérieures. C'est notre pureté intérieure qui nous interpelle. La nourriture que vous portez à votre bouche ne vous rend pas impur et indigne d'adorer Dieu.
Au sens littéral, Jésus affirme que la nourriture ne nous souille pas. Les disciples vinrent le trouver en privé pour lui demander l'explication de cette énigme, car son interprétation heurtait le légalisme des pharisiens. Jésus déclara que tous les aliments étaient purs. La pureté est une affaire de cœur et d'esprit. Les mauvaises pensées – l'avidité, la convoitise à connotation sexuelle, la luxure, la débauche, l'indécence, l'envie, la jalousie, la folie, la stupidité – viennent de l'intérieur. Elles, ainsi que nos actions, nous souillent.
Dans les chapitres suivants, Jésus aborde la question de la sainteté avec les païens, mais ici, il s'adresse à l'élite religieuse d'Israël. La question cruciale du partage de la table entre croyants juifs et croyants non juifs est sous-jacente. Ce partage est impossible là où l'on est jugé sur la base d'une violation de la sainteté.
Le récit suivant se concentre sur le ministère de Jésus en Israël. Jésus quitta la Galilée et se rendit dans la région frontalière de Tyr et de Sidon. Il est possible que la femme habitât cette zone et qu'elle soit sortie de chez elle pour rencontrer Jésus. Jésus garda le silence et les disciples demandèrent qu'on la renvoie.
Il lui répondit qu'il était venu sauver les brebis perdues d'Israël, perdues au sens de périr.
La femme s'approcha et se prosterna devant lui. Il lui demanda : « Est-il juste de priver les enfants de leur nourriture et de la jeter aux chiens ?» (Il s'agissait probablement d'un chien domestique, par opposition à un chien errant.) L'image sous-jacente est celle des enfants représentant les Juifs et des chiens représentant les païens. Les Juifs considéraient les païens comme des chiens.
La femme contesta les propos de Jésus, expliquant que, de fait, les chiens mangent les miettes qui tombent de la table. Jésus fut interpellé et touché par sa foi. « Ta demande sera exaucée », dit-il. Dès cet instant, sa fille fut guérie.
Ce récit est extrêmement important car il annonce un changement. Les pharisiens ont une compréhension erronée de leur sainte tradition écrite et sont offensés par la conduite de Jésus et de ses disciples. Leur attention s'est portée sur une personne extérieure à Israël, une femme païenne, descendante des anciens ennemis d'Israël. Nul n'est exclu de l'amour de Dieu ni de sa famille.
Chant « Viens, tu as trouvé »
https://youtu.be/EYrTqBioaZ4
À qui confies-tu les clés de la maison de Dieu ?
Que la bénédiction de Dieu soit sur toi, sur ceux que tu aimes et sur tous ceux que tu rencontres, aujourd'hui et à jamais. Amen.
جهان متعلق به خداست
زمین و همه مردم آن
چه خوب و دوستداشتنی است
زندگی در وحدت با هم
عشق و ایمان به هم میرسند
عدالت و صلح دست در دست هم میدهند
سرود "خدا با ماست"
https://youtu.be/udJjT-LMnIs
ما دعای ربانی را به زبان خودمان میخوانیم
تأمل در متی ۱۵ آیات ۲۱-۲۸
بخش اول این متن درباره چیزهایی است که شما را نجس میکند - شما را ناپاک میکند. یهودیان فهرستهای طولانی از غذاهایی داشتند که نمیتوانستید بخورید. فریسیان یهودیان مذهبی بودند که تطهیر آیینی را انجام میدادند. آنها از خوردن غذای بازار خودداری میکردند زیرا با دستهای نجس آلوده شده بود. برخی از مسیحیان امروزی نیز همین احساس را در مورد غذاهای سیک، هندو، مسلمان و بودایی دارند.
یهودیان زمان عیسی سنتهای بسیار دیگری را رعایت میکردند که حتی شامل شستن رختخواب نیز میشد. امروزه بین یهودیان ارتدکس که هنوز برخی از قوانین را رعایت میکنند و یهودیان لیبرال که این کار را نمیکنند، تفاوت وجود دارد.
فریسیان و کاتبان برای به دام انداختن عیسی، او را زیر سوال میبرند. آنها به سنتهای بزرگان قوم اشاره میکنند. عیسی آنها را ریاکار میداند که سنتهای آنها را به چنگ میآورند و تحریف میکنند. آنها از قوانین مربوط به والدین خود که قرار است با فریب به آنها احترام بگذارند، خارج میشوند. وجوهی که از والدین دریغ شده است، میتواند توسط پسر قابل دسترسی باشد. فریسیان به سنتهای خود اهمیت بیشتری نسبت به قانون خدا دادهاند.
سپس عیسی توجه خود را از فریسیان به جمعیت، از استدلالهای خاص به تمثیلها معطوف میکند. آلودگی معنوی ناشی از آلودگی از دستهای نشسته یا هر چیز دیگری، مانند تماس با جسد مرده، یا مایعات بدن، غذاها، HIV نیست.
عیسی در واقع نه قانون پاکی در لاویان ۱۵ را تخریب میکند و نه تصویر پاکی مورد نیاز قوم خدا را که در قوانین غذا نشان داده شده است، بلکه این تصور احمقانه را که یک شخص میتواند با رعایت دقیق قانون پاکی ظاهری، مقدس اعلام شود، زیر سوال میبرد. این چیزی است که از درون میآید و ما را به چالش میکشد. غذایی که در دهانتان میگذارید، شما را نجس و برای پرستش خدا نامناسب نمیکند.
به معنای واقعی کلمه، عیسی میگوید که غذا ما را نجس نمیکند. شاگردان به طور خصوصی برای توضیح معما نزد عیسی آمدند، زیرا البته تفسیر او برای فریسیان توهین به شریعتگرایی بود. عیسی همه غذاها را پاک اعلام کرد. پاکی مسئلهای مربوط به قلب/ذهن است. افکار شیطانی - طمع، طمع با مفهوم جنسی، شهوت، هرزگی، بیحیایی، حسادت، حسادت، حماقت، حماقت - از درون ما سرچشمه میگیرند. آنها و اعمال ما، ما را نجس میکنند.
در فصلهای بعدی، عیسی با غیریهودیان در مورد مسئله تقدس صحبت میکند، اما در اینجا عیسی با نخبگان مذهبی اسرائیل صحبت میکند. مسئله داغ همنشینی سر سفره بین مؤمنان یهودی و مؤمنان غیریهودی در پسزمینه قرار دارد. همنشینی سر سفره در جایی که مردم بر اساس نقض تقدس قضاوت میشوند، امکانپذیر نیست.
داستان بعدی تمرکز را به خدمت عیسی در اسرائیل تغییر میدهد. عیسی جلیل را ترک کرد و به منطقه مرزی صور و صیدون رفت. احتمالاً آن زن در منطقه مرزی زندگی میکرد و از خانهاش بیرون آمد تا عیسی را ملاقات کند. عیسی سکوت کرد و شاگردان از او خواستند که او را بفرستند.
او به او پاسخ داد که آمده است تا گوسفندان گمشده اسرائیل را نجات دهد، گوسفندانی که به معنای هلاک شدن گم شدهاند.
زن آمد و در مقابل او زانو زد. او گفت: آیا درست است که بچهها را محروم کنیم و آنها را جلوی سگها بیندازیم، احتمالاً سگ خانگی در مقابل سگ خیابانی. تصویر اینجا از کودکان = یهودیان و سگها = غیریهودیان است. یهودیان غیریهودیان را سگ میدانستند.
زن با آنچه عیسی گفته است مخالف است و توضیح میدهد که در واقع سگها برای خوردن، تکههایی که از سفره میافتند، میروند. عیسی از ایمان او به چالش کشیده و خوشحال میشود. او گفت: درخواست شما برآورده خواهد شد. از آن ساعت، دخترش شفا یافت.
این داستان از این جهت بسیار مهم است که نویدبخش یک تغییر است. فریسیان در درک سنت مقدس مکتوب خود نقص دارند و از رفتار عیسی و شاگردانش رنجیدهاند. تمرکز به سمت کسی خارج از اسرائیل، یک زن بتپرست، از نسل دشمنان باستانی اسرائیل، معطوف شده است. هیچکس خارج از عشق خدا یا از خانواده خدا طرد نشده است.
سرود "بیا، یافتی"
https://youtu.be/EYrTqBioaZ4
آیا کلیدهای خانه خدا را به کسی میدهید؟
برکت خدا بر شما باد
بر کسانی که دوستشان دارید و کسانی که ملاقات میکنید
امروز و تا ابد. آمین
با تشکر از انجمن ایونا اقتباس شده است
